Vigdís Hauksdóttir er skelegg þingkona. Hún segir meiningar sínar umbúðalaust og hefur lítið fyrir því að sykurhúða skoðanir sínar. Hún gefur lítið fyrir pólitískan rétttrúnað og lætur sér í léttu rúmi liggja kröfuna um að viðkvæm mál séu rædd í froðusnakki –„ a la Samfylking“. Þetta þykir mér til kosta hennar þótt oft verði þetta til þess að...
...á henni standa oft öll spjót.
Fórnarkostnaður
Spjótin sem standa á Vigdísi eru oftar en borin uppi af fjölmiðlamönnum og einhverri óskilgreindri mennta- og menningarelítu sem á stundum hefur fengið yfir sig gusurnar af tannsteinum þingkonunnar. Að mínu viti er umfjöllunin um Vigdísi oft ósanngjörn og ekki sjaldan sem hjólað er í persónu hennar frekar en málin sem hún fjallar um. Það er fórnarkostnaður þess að hún taki ekki þátt í pólitískum rétttrúnaði.
Sammála
Í mögum veigamiklum málum er ég sammála Vigdísi Hauksdóttur, í öðrum er ég henni ósammála. Ég er í grunninn sammála skoðunum hennar þegar kemur að aðild okkar að ESB. Þangað inn eigum við ekki erindi. Ég er líka sammála því að RÚV hefur haft mikla vinstri slagsíðu á seinustu árum og óhikað tekið sér stöðu með aðild að ESB, með fyrrverandi ríkisstjórn, með óhóflegum gjöldum á sjávarútveg og fl. Það er óviðeigandi. Svo er ég hjartanlega sammála Vigdísi í því að að ríkið á ekki að vera með sterka stöðu á neytendamarkaði hvorki í fjölmiðlum né annarstaðar. Einkaframtakið getur vel séð um fjölmiðlun.
Ekki sammála
Ég heyrði viðtalið við Vigdísi í „Íslandi í býtið“ í morgun og brá í brún. Þótt ég hafi oft dálæti á Vigdísi þá á ég erfitt með að réttlæta þegar hún blandar saman málflutningi RÚV og störfum niðurskurðarnefndarinnar. Það er að mínu mati rangt að hóta niðurskurði sem lið í að múlbinda fréttamenn. Slíkt verður sínu alvarlegra þegar þau orð koma frá formanni fjárlaganefndar. RÚV á að mæta niðurskurði en það á að gerast á öðrum forsendum.
Breytt þörf fyrir ríkisfjölmiðil
Mergur málsins er sá að á seinustu árum hefur tilkoma og vöxtur Internetsins gjörbreytt þörfinni fyrir ríkisfjölmiðil. Samfélagsmiðlar hafa síðan haft mikil áhrif. Tæki og tól sem þarf til útvarpssendinga er nánast hægt að fá í næsta kaupfélagi og prentari sem fylgir fermingatölvu er svipað öflugur og öll prentsmiðja Alþýðublaðisins sáluga. Við þessu þurfa stjórnvöld að bregðast. Tafarlaust þarf að ráðast í þá vinnu að endurskilgreina þörf samfélagsins fyrir ríkisfjölmiðil. Grunur minn er sá að í framhald af slíkri vinnu komi í ljós að ekki sé ástæða til að starfrækja Ríkisútvarpið ohf. í þeirri mynd sem nú er. Stór þáttur í slíkri vinnu þarf að vera að endurskilgreina hvaða menningarfræðslu og dagskrárgerð á að styrkja opinberlega og tryggja fjármagn til þeirra verkefna en ekki annarra.
Kemur fyrir besta fólk
Ég treysti Vigdísis Haukdóttur og félögum hennar í þingflokkum ríkisstjórnarinnar vel til að taka þátt í slíkri vinnu. Þess vegna trúi ég því að henni hafi hlaupið full mikið kapp í kinn í morgun. Það kemur jú fyrir besta fólk.